Historie op Resort Napoleon

In het begin van de 80-jarige oorlog (1568-1648) legden de Spanjaarden een schans aan op de toen nog onbedijkte slikken ten oosten van het dorp Ooltgensplaat. In 1571 had tegen deze schans een onderneming van de Geuzen plaats. In 1594/1596 kwam de schans binnendijks te liggen omdat het gebied werd ingepolderd, waarbij het gebied de naam Weipolder kreeg. In 1601 was de schans in vervallen toestand.

In 1793, toen de Fransen ons land binnenvielen, is aan de oostpunt van de Weipolder, tegen de dijk en bij de oude schans, een batterij aangelegd.

batterij lucht

Door de engelse invasie op Walcheren in 1809 waren de Fransen genoodzaakt hun kustverdediging te versterken. Aan weerszijden van het Volkerak werden twee forten gebouwd, één op de oostpunt van Oostflakkee nabij Ooltgensplaat bij de schans en de batterij en de ander op de Brabantse wal in de noordwesthoek van de Sabina Henricapolder. De twee tegenover elkaar liggende forten waren in 1811 voltooid en kregen de naam ‘Duquesne’ en ‘De Ruijter’ naar de twee admiraals die in 1676 tijdens de zeeslag bij de Etna elkaars tegenstander waren.

Fort Duquesne was een aarden gebastioneerd Fort met op de centrale binnenplaats een gemetselde reduit (Donjon). De bestemming van het fort was, tezamen met Fort Sabina, het doordringen van vijandelijke schepen vanaf het Volkerak naar het Hollandsch Diep te beletten. Daarnaast werd met het fort het achterliggende land bewaakt.

Op 4 december 1813 overrompelden Nederlandse kustkanonniers de zwakke Franse bezetting van het Fort, en nemen daarbij de Franse generaal Rostollant gevangen. De naam van het fort werd toen veranderd van Fort Duquesne naar Fort Prins Frederik. Naar aanleiding van dit wapenfeit is een ereteken ingesteld met inscriptie “Duquesne/4 dec. 1813″ op de oude toeganspoort. Fort De Ruijter moest zijn naam in 1913 inleveren aan een nieuw te bouwen fort bij Vlissingen en heette vanaf die tijd ‘Fort in den Sabina Henricapolder’, kortweg Fort Sabina genoemd.

Fort Prins Frederik behoorde samen met Fort Sabina (Heijningen), De Hel en Bovensluis (beiden te Willemstad) en Buitensluis (Numansdorp) tot de Stelling van het Hollandsch Diep en Volkerak met Willemstad als centrale vesting.

In 1859/1860 is het aardwerk van het Fort verbeterd. De kustfronten waren in 1871 bewapend met 8 gladde kanonnen van 20 cm, 8 idem van 17 cm, en 2 getrokken kanonnen van 16 cm.

fort lucht

Tijdens de Franse-Duitse oorlog van 1880-1883 vinden er op het Fort grondige veranderingen plaats. Er worden emplacementen voor het kustgeschut geplaatst, remises en kazematten gebouwd en er komt een grote bomvrije kazerne, die met grond is overdekt. De remises, kazematten en de kazerne vormen in z’n geheel onder andere een L-vorm om de DonJon.

Bij Koninklijk Besluit van 24 februari 1928 stbl. 45 is het Fort opgeheven als vestingwerk. Nadat de Duitsers tijdens de duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog het als gevangenis en uitkijkpost en de Nederlanders het na de bevrijding als heropvoedkamp hadden gebruikt heeft het fort geen actieve rol meer vervult als militaire basis. Vanaf 1969 is het fort in gebruik genomen als vakantie- en conferentieoord waar het hedendaags nog voor wordt gebruikt.

fort lucht